Ζητούσε εδώ και καιρό «οδούς διαφυγής» από το κυβερνητικό σχήμα, εκφράζει φόβους ότι η κοινωνική έκρηξη είναι «προ των πυλών», θεωρεί ουσιαστικό αρχηγό της ΝΔ τον Κ. Καραμανλή και κατηγορεί τον Αντ. Σαμαρά για «στρογγύλεμα» της πολιτικής ηθικής, ενώ εξαπολύει βέλη για τον Μ. Βορίδη και βγάζει πικρία για το... δικό του παιδί, τον Α. Γεωργιάδη.Οι εκλογές τώρα θα ήταν τραγικές για τη χώρα
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ
Ζητούσε εδώ και καιρό «οδούς διαφυγής» από το κυβερνητικό σχήμα, εκφράζει φόβους ότι η κοινωνική έκρηξη είναι «προ των πυλών», θεωρεί ουσιαστικό αρχηγό της ΝΔ τον Κ. Καραμανλή και κατηγορεί τον Αντ. Σαμαρά για «στρογγύλεμα» της πολιτικής ηθικής, ενώ εξαπολύει βέλη για τον Μ. Βορίδη και βγάζει πικρία για το... δικό του παιδί, τον Α. Γεωργιάδη. Ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ, Γ. Καρατζαφέρης, θεωρεί ότι το δίλημμα μέτρα ή χρεοκοπία απευθύνεται σε φοβικούς πολιτικούς και τονίζει ότι, αν γίνουν τώρα εκλογές, θα γίνουν για να ικανοποιηθούν τα καπρίτσια κάποιων.
Συνέντευξη στον ΓΙΩΡΓΟ ΠΙΚΟΥΛΑ
g.pikoulas@parliament.gr
Κύριε πρόεδρε, τελικά μετανιώσατε, ή θεωρείτε ότι είσαστε ωφελημένος από την απόφασή σας να συμμετάσχετε στην κυβέρνηση;
Οι εκλογές τώρα θα ήταν τραγικές για τη χώρα
Οταν η χώρα βρίσκεται σε κίνδυνο, ένας πατριώτης, ο οποίος πιστεύει στις αρχές και στις αξίες του πατριωτισμού, δεν σκέφτεται ποτέ ιδιοτελώς. Βάζει μπροστά το συμφέρον της πατρίδος. Πίστεψα εκείνη την εποχή ότι πρέπει η χώρα πάση θυσία να απαλλαγεί από τον Παπανδρέου. Το προσπάθησα και το κατόρθωσα. Και μάλιστα όταν ο κ. Παπανδρέου και ο κ. Σαμαράς είχαν συμφωνήσει για διάδοχο πρωθυπουργό τον κ. Πετσάλνικο, τον οποίο τον εκτιμώ ως πρόεδρο της Βουλής, είπα ότι είναι ακατάλληλος τη δύσκολη στιγμή ως πρωθυπουργός και τους χάλασα αυτό που είχαν συμφωνήσει. Ωστόσο, δεν κατόρθωσα να τους πείσω για κάποια πράγματα. Δεν μπορούσα να τους παρακολουθήσω στο τελικό σκεπτικό για μείωση μισθών, συντάξεων και εθνικής κυριαρχίας, και ως εκ τούτου αποχώρησα.
Γιατί είχε δημιουργηθεί έντονα η εντύπωση ότι αναζητούσατε από καιρό οδό εξόδου από το κυβερνητικό σχήμα.
Ναι από την αρχή. Δεν το έκρυψα. Γιατί όταν έβαλε στους 49 υπουργούς τους 40 του ΠΑΣΟΚ, δεν μπορεί να γίνει έτσι δουλειά. Δεν μπορεί να υπάρχει αντικείμενο. Δηλαδή τι αφήναμε, την ίδια κυβέρνηση, την αναιμική, τη σάπια, να προχωρήσει το πρώτο Μνημόνιο, που κατάστρεψε τη χώρα, θα προχωρούσε το δεύτερο; Οι συμβιβασμοί, μέσα εκεί, δεν επέτρεψαν να κάνει αυτό που του είπα. Μια κυβέρνηση «τύπου Μόντι».
Τι απαντάτε στο δίλημμα που έθεσαν, μέτρα και θυσίες ή χρεοκοπία;
Καλά, αυτοί είναι αστείοι εκβιασμοί, που δεν μπορούν να στέκουν ούτε στον αιώνα που ζούμε ούτε στον περιβάλλοντα χώρο της Ευρώπης που είμαστε. Αυτά είναι εκβιαστικά διλήμματα για φοβικούς πολιτικούς, όπως αυτοί που ήταν στο Μέγαρο Μαξίμου εκείνες τις ημέρες. Και το μετέφεραν και στον λαό. Σαφώς και δεν χρεοκοπεί έτσι μία χώρα. Αν χρεοκοπούσε η Ελλάδα, θα χρεοκοπούσε και το ευρώ και η ζημιά θα ήταν ανεξίτηλη, ανήκεστη. Υπήρχε ένας τρίτος δρόμος, τον οποίο και κατ' επανάληψη πρότεινα, αλλά δεν είχαν τα «κότσια» να τον αποδεχθούν. Εγώ τους είπα να πάμε στη συμφωνία της 21ης Ιουλίου και να ζητήσουμε να μας δώσουν το «Σχέδιο Μάρσαλ», το οποίο ξαφνικά μπήκε στην κατάψυξη. Να ζητήσουμε πέντε χρόνια περίοδο χάριτος και μετά τον πέμπτο χρόνο να κωδικοποιήσουμε όλο το χρέος και να δίνουμε 10 δισεκατομμύρια ευρώ τον χρόνο.
Θέλετε να κάνετε μία πρόβλεψη για την κατάληξη όλου αυτού του εγχειρήματος; Μιλάμε από την αρχή και πού θα καταλήξει;
Θα έχουμε για πάρα πολλά χρόνια μια ζωή πάρα πολύ δυσάρεστη. Σαν τη ζωή που έχουμε στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως. Σου δίνει μία κουβέρτα, σου δίνει ένα μαξιλάρι, σου δίνει άρβυλα, σου δίνει μία στολή και σου δίνει και μία οδοντόκρεμα. Και αυτή είναι η ζωή σου. Τρως «πατάτες μπλουμ», πίνεις ένα τσάι, πότε ζεστό και πότε κρύο, και ζεις. Δεν πεθαίνεις. Αλλά δεν έχεις και μία ποιότητα ζωής. Αυτή θα είναι η ποιότητα ζωής σε όλη την Ελλάδα. Δεν νομίζω ότι μας πάει αυτή η ζωή. Εχουμε προσπαθήσει πολλά όλα αυτά τα χρόνια, όλες αυτές τις δεκαετίες, και νομίζω ότι η υποταγή του κ. Παπανδρέου και του κ. Σαμαρά θα τραυματίσει όχι εμάς μόνο, όχι τα παιδιά μας, αλλά και τα εγγόνια μας.
Προβλέπετε βίαιες αντιδράσεις; Γιατί έχετε μιλήσει ακόμα και για κίνδυνο ανεξέλεγκτης καταστάσεως;
Μα είπα και στη Βουλή. Χρεοκοπία δεν φοβάμαι. Φοβάμαι όμως μια κοινωνική έκρηξη. Φοβάμαι ότι θα διαλυθεί η κοινωνική συνοχή. Και κάποιοι το προετοιμάζουν. Και αυτό φάνηκε από τα γεγονότα. Αυτό που θέλω να πω στους Ελληνες είναι να κλείσουν τα αυτιά τους σε τέτοιου είδους προσκλητήρια και να αντιμετωπίσουν με υπομονή αυτά τα οποία γίνονται, χωρίς όμως να επιτρέψουν στους εαυτούς τους να υποταχθούν στα άγρια κελεύσματα της κυρίας Μέρκελ.
Εκλογές πρέπει να γίνουν τώρα;
Αν οι εκλογές γίνουν τώρα για να ικανοποιηθούν τα καπρίτσια κάποιων, η χώρα πολύ πιθανόν να οδηγηθεί σε τραγικά αποτελέσματα. Η υποχρέωση των αστικών δυνάμεων του τόπου είναι να συγκρατήσουν τη χώρα από την κατρακύλα.Κίρκες και Κασσάνδρες αποτελούν εμπόδιο στο ταξίδι προς την Ιθάκη.
Ο κ. Σαμαράς και τα κόμματα της Αριστεράς όμως ζητούν προσφυγή στις κάλπες. Ποιος πιστεύετε ότι θα επιβιώσει σε αυτήν την κούρσα αναμέτρησης, αν γίνει τελικά.
Εδώ μιλάμε για την κούρσα του παραλόγου. Ή κάποιοι δεν διαβάζουν καλά τα κοινωνικά ευρήματα, ή κάποιοι αισθάνονται ενοχές. Ενοχές εκείνοι που έκαναν μία έντονη αντιμνημονιακή πολιτική, έξαλλη, παιδαριώδη για δύο χρόνια, ξεσήκωσαν ολόκληρο κόσμο, και εγκατέλειψαν αυτή την πολιτική, εγκαταλείποντας και τον κόσμο, ο οποίος βρήκε καταφύγιο στην Αριστερά.
Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις σάς επιβεβαιώνουν για τον κίνδυνο της αύξησης των ποσοστών της Αριστεράς. Πιστεύετε ότι η απάντηση μπορεί να είναι μία πολιτική συστράτευσης της Δεξιάς;
Δεν υπάρχει Δεξιά και Αριστερά. Ποιος είναι δεξιός; Ο Σαμαράς ή ο Παπανδρέου; Το ίδιο πράγμα δεν είναι; Ποια η διαφορά; Εδώ είναι ποιος σκέφτεται πατριωτικά και ποιος σκέφτεται φιλελεύθερα. Είχα μία ελπίδα κάποια στιγμή ότι ο Αντώνης Σαμαράς θα μπορούσε να σκεφτεί πατριωτικά. Οταν λοιπόν τον είδα ότι δεν μπορούσε να στηρίξει αυτά που λέγαμε οι νεότεροι, και εκείνος και εγώ, για τα Σκόπια, και έχει προστρέξει στη σύνθετη ονομασία της κυρίας Μπακογιάννη με το παράγωγο «Μακεδονία», από κει και πέρα, ο καθένας κρατά τις δικές του σκέψεις.
Ψηφίσατε «ναι» στη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για τα «Greek statistics», τα στατιστικά στοιχεία του 2009. Πιστεύετε πραγματικά ότι μέσα σε 20 μέρες μπορεί να βγει κάτι;
Το θέμα δεν είναι μέσα σε 20, σε 30, σε 40 ή σε 50 μέρες. Το θέμα είναι ότι από τη στιγμή που ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου στέλνει μία παραγγελία στη Βουλή, εμείς δεν μπορούμε να του λέμε «δεν μπορούμε», «δεν κάνουμε» κ.λπ. Είμαστε υποχρεωμένοι να ψάξουμε και να διευκολύνουμε τη Δικαιοσύνη. Τώρα, αν φοβάται η Νέα Δημοκρατία και κρύβεται πίσω από τις διαδικασίες, λυπάμαι γι' αυτό. Δεν θα τολμούσε ο κ. Σαμαράς να δεχτεί να γίνει μία διαδικασία που θα είχε στόχο και τον Καραμανλή. Εχουν αναπτυχθεί κάποιες σχέσεις ανάμεσα στους δύο που καταδεικνύουν ότι ουσιαστικός αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας εξακολουθεί και είναι ο κ. Καραμανλής. Και αυτό φάνηκε από την τελευταία ψηφοφορία στη Βουλή.
Επειδή πολύς λόγος γίνεται για το μυστήριο του βουλευτή του ενός εκατομμυρίου, αν ήταν στο κόμμα σας, εσείς πώς θα λειτουργούσατε;
Θα τον καλούσα να δώσει μία συνέντευξη Τύπου και να εξηγήσει όλες τις πτυχές αυτής της υποθέσεως και πιστεύω ότι αυτό είναι το σωστό και ότι αυτό θα γίνει στο τέλος.
Αν ήσασταν πιο νέος, με τα τωρινά δεδομένα, θα φεύγατε από τη χώρα;
Οταν ήμουν νέος, η κατάστασή μου ήταν εξαιρετικά πιο δύσκολη από τώρα. Ημουν πάρα πολύ φτωχός, δούλεψα, για να κάνω πράξη το ελληνικό όνειρο. Ξεκίνησα γαλατάς, σανοπώλης, δημοσιογράφος, παρουσιαστής, ακόμα και κονφερανσιέ, όπως λένε κάποιοι, για να κατορθώσω να έχω ένα πρότυπο Κέντρο Τύπου που δεν χρωστάει ούτε ένα ευρώ. Και εκλέγομαι διαρκώς βουλευτής και ευρωβουλευτής από το 1993, ενώ με το κόμμα κάναμε τόσα πολλά μέσα σε 11 χρόνια. Αρα λοιπόν αν θέλει κάποιος, μπορεί. Αρκεί να επιμένει και να υπομένει. Και βεβαίως να μη συμβιβάζεται όπως ο κ. Παπανδρέου και ο κ. Σαμαράς, οι οποίοι δεν δούλεψαν. Τα «παιδιά της Βοστόνης» δεν διδάχθηκαν τι σημαίνει ψυχή, μεράκι, δουλειά, επιμονή, ιδρώτας, αίμα και δάκρυα.
Για τον Μ. Βορίδη
Δεν άντεξε τον πατριωτικό αγώνα και προσέτρεξε στα σαλόνια του κεφαλαίου
Να έρθουμε λίγο στα εσωτερικά του ΛΑΟΣ και σε αυτά που έχουν γίνει. Να σας ρωτήσω, ο κ. Βορίδης ήρθε μόνος του στον Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό ή έφερε μαζί του και στελέχη από το κόμμα που είχε πριν διαλύσει;
Ο κ. Βορίδης είχε μια πολυκύμαντη παρουσία. Ξεκίνησε από την ΟΝΝΕΔ, έφυγε, πήγε σε πιο ακραία σχήματα, ήταν στενός συνεργάτης του Παπαδόπουλου, όταν αυτός ήταν φυλακή και αυτός πρόεδρος της νεολαίας του, μετά έκανε ένα δικό του κόμμα. Το συνέδεσε με τον Λεπέν.
Πήρε σε αρκετές αναμετρήσεις μέρος. Δεν μπόρεσε όμως ποτέ να περάσει το μηδέν, μηδέν τόσο τοις εκατό, και απελπισθείς ζήτησε στέγη στον Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό.
Του έδωσα κάποιες κατευθυντήριες γραμμές, τον βάλαμε -όπως λέγαμε- στο «πλυντήριο». Εκεί έγιναν τα «προπλυσήματα», τα «πλυσίματα», δεν ξέρω αν έγιναν και η τελευταία πράξη, και κάποια στιγμή άρχισε να μεταμορφώνεται από πατριώτη σε νεοφιλελεύθερο.
Με αποτέλεσμα να μην αντέξει στην κόπωση και στην κούραση του πατριωτικού αγώνα και να προστρέξει στα σαλόνια του Κεφαλαίου.
Πάντως, δεν με απασχολεί ο κ. Βορίδης. Ο κ. Βορίδης είναι «χθες» για το Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό ή μάλλον, στην ουσία όπως είπε και ο ίδιος, τόσα χρόνια υπηρετούσε λάθος κατάσταση.
Ο καθένας έχει τον δικό του ρόλο και κρίνεται από τις πράξεις του.
Η ρύθμιση που έφερε ο κ. Βορίδης για τα σήματα των τηλεοπτικών σταθμών, εκλήφθηκε από εσάς ως «επιθετική ενέργεια» απέναντι στο «ΤΗΛΕΑΣΤΥ»;
Τα διάβασα και εγώ αυτά. Τα διάβασα. Δεν ξέρω, πολλά μπορεί να προσάψει κανείς στον κ. Βορίδη, αλλά ανόητος δεν είναι.
Τελικά απ' ό,τι καταλαβαίνετε και το ξέραμε όλοι και ήταν κοινό μυστικό για τον κ. Βορίδη ότι με τη Νέα Δημοκρατία φλέρταρε εδώ και καιρό, άρα να υποθέσω ότι έκπληξη για εσάς ήταν η διαφοροποίηση του Αδωνι Γεωργιάδη;
Ο Αδωνις ήταν «γέννημα-θρέμμα» του κόμματος. Ηλθε κοντά μου από φαντάρος, διαμόρφωσε έναν πατριωτικό χαρακτήρα, ο οποίος άρχισε να οπισθοχωρεί από μια στιγμή και μετά.
Πιστεύω ότι αν ο Αδωνις δεν πήγαινε στο υπουργείο Ναυτιλίας με τον «γκλάμουρ» κόσμο, που έχει εκ φύσεως αυτό το υπουργείο, δεν θα του έμπαιναν ιδέες στο μυαλό του. Λυπάμαι για την εξέλιξή του.
Πρέπει να ξέρει και ο Αδωνις και οποιοσδήποτε άλλος μπαίνει στην πολιτική, ότι η πολιτική δεν είναι σαν τις τηλεπερσόνες, που αλλάζουν κανάλι από χρόνο σε χρόνο. Εύχομαι το καλύτερο για εκείνον.
Μετεγγραφές βουλευτών
Δεν θέλουμε λαθρόβιους της πολιτικής
Είδαμε μία περίοδο καλών σχέσεων με τον κ. Σαμαρά και ξαφνικά από εκεί που υπήρχε μια επικοινωνία, γίνεται αυτή η κίνηση με την προσχώρηση των πρώην βουλευτών σας.
Για μένα, μερικά πράγματα είναι μακριά από τον χαρακτήρα μου και το οικογενειακό μου ήθος, με το οποίο κυκλοφορώ και μέσα στην πολιτική.
Ο Αντώνης, δεν ξέρω, ίσως από τα γεγονότα του 1993 να έχει μέσα του «στρογγυλέψει» κάποια στοιχεία αυτής της πολιτικής ηθικής.
Μέχρι και την παραμονή μιλάγαμε στο τηλέφωνο.
Να ομολογήσω κάτι. Εγώ δεν κρατώ καμία κακία. Βρήκε δύο «αδέσποτα» και τα μάζεψε. Από τη στιγμή που είχαν φύγει από το κόμμα, δεν είχε κάποιο λόγο? Απλά το όλο πράγμα, όπως είπατε και εσείς, ήταν άκομψο.
Από την απάντησή σας να συμπεράνω ότι κρούσεις προς τους ανεξάρτητους πρώην γαλάζιους βουλευτές δεν προβλέπονται.
Δεν νομίζω ότι ωφελούν όλες αυτές οι προσμείξεις. Ολες αυτές οι «παρά φύσιν» πολιτικές ενέργειες. Αν κάποιος θέλει να πάει σε ένα κόμμα, ασπάζεται τις αρχές του και πηγαίνει. Περιστασιακά δεν νομίζω ότι ωφελεί κανέναν. Δεν είμαι σε αυτήν την άποψη. Πάρα πολλοί βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, κατά διαστήματα, ερχόντουσαν σε μας. Τελικά ήλθε ο Κώστας ο Κιλτίδης, αφού πέρασε ένα φεγγάρι από την Ντόρα.
Δεν άντεξε τον νεοφιλελευθερισμό και ήλθε στη φυσική του ρίζα, από εκεί που ξεκίνησε. Σε ένα Πατριωτικό Κόμμα, όπως είναι το δικό μας. Για να έλθει κάποιος σε εμάς, θα πρέπει να περάσει από μια «κρησάρα». Να πειστούμε ότι είναι πατριώτης και ότι δεν είναι λαθρόβιος της πολιτικής.
Ωστόσο, παρά ταύτα, θα συμμετείχατε σε μια μετεκλογική κυβέρνηση συνεργασίας υπό τον Αντώνη Σαμαρά;
Απήντησα πριν. Οτι δηλαδή το δίλημμα της Κυριακής το βράδυ είναι σε τι κόσμο θέλουμε να ζήσουμε. Θα είναι ένας κόσμος με άξονα τον κομμουνισμό; Θα είναι ένας κόσμος με άξονα τον νεοφιλελευθερισμό; Και τα δύο δυσάρεστα. Θα είναι ένας κόσμος που θα βασίζεται στο ελληνικό φιλότιμο και στον δικό μας ιδρώτα;
Οποιος είναι πιο κοντά σε αυτά που πιστεύω, θα είμαι μαζί του. Διαφορετικά, νομίζω ότι οποιαδήποτε προσπάθεια συνύπαρξης είναι ματαιότης.
Εάν κρίνω από το πείραμα, πολύ φοβούμαι ότι εγώ δεν μπορεί να είμαι τόσο υποχωρητικός όσο ήταν αυτοί οι δύο.
ethnos.gr
.JPG)
